E. Jaap van Norden

Een blauwe vis dat tevergeefs probeert te ontsnappen aan zijn blauwe wereld.

De neerdrukkende en beklemmende atmosfeer zal er, samen met het strak bewegende en omsluitende water, voor zorgen dat het wezen zich niet permanent  kan ontworstelen aan zijn bestaan. Geheel overeenkomstig de aard van elk wezen zal er altijd gebondenheid zijn.  Ontworsteling kan een verwarrende in zichzelf vechtende eenheid van vrijheid en frustratie worden.  Aanpassing is levensnoodzakelijk, vermenging van vrijheid en aanpassing een levenskunst.  Gelatenheid daarentegen is een dodelijk virus.  Elk wezen zou eigenlijk zijn sprongkracht mentaal en corpaal moeten oefenen waarbij door een verstandelijke verruiming van het blikveld het leven een dans wordt binnen de mogelijke omstandigheden en aard van het zijn.